Wie\u015b<\/td>

Grunty orne<\/td>

\u0141\u0105ki i ogrody<\/td>

Pastwiska<\/td>

Lasy<\/td>

Razem<\/td><\/tr>

Klucz szczuci\u0144ski<\/strong><\/td><\/tr>

Szczucin<\/td>

325<\/td>

26<\/td>

59<\/td>

28<\/td>

438<\/td><\/tr>

Borki z Czo\u0142nowem<\/td>

302<\/td>

65<\/td>

61<\/td>

161<\/td>

589<\/td><\/tr>

\u0141\u0119ka Szczuci\u0144ska<\/td>

93<\/td>

4<\/td>

7<\/td>

67<\/td>

171<\/td><\/tr>

Mani\u00f3w<\/td>

206<\/td>

12<\/td>

37<\/td>

164<\/td>

419<\/td><\/tr>

\u015awidr\u00f3wka<\/td>

133<\/td>

22<\/td>

11<\/td>

74<\/td>

240<\/td><\/tr>

Zabrnie<\/td>

10<\/td>

750<\/td>

245<\/td>

320<\/td>

1325<\/td><\/tr>

Razem<\/td>

1069<\/td>

879<\/td>

420<\/td>

814<\/td>

3182<\/td><\/tr>

%<\/td>

33,6<\/td>

27,6<\/td>

13,2<\/td>

26<\/td>

100<\/td><\/tr>

Klucz lubaski<\/strong><\/td><\/tr>

Lubasz z Wol\u0105 (Brzez\u00f3wka)<\/td>

439<\/td>

143<\/td>

135<\/td>

539<\/td>

1256<\/td><\/tr>

Suchy Grunt<\/td>

206<\/td>

224<\/td>

216<\/td>

–<\/td>

646<\/td><\/tr>

Razem<\/td>

645<\/td>

367<\/td>

351<\/td>

539<\/td>

1902<\/td><\/tr>

%<\/td>

33,9<\/td>

19,3<\/td>

18,5<\/td>

28<\/td>

100<\/td><\/tr><\/tbody><\/table>

1. Struktura u\u017cytkowania ziemi w najwa\u017cniejszych maj\u0105tk\u00f3w w okolicach Szczucina w 1857 roku<\/strong><\/em> – \u0179r\u00f3d\u0142o : Skorowidz wszystkich miejscowo\u015bci, skorowidz d\u00f3br tabularnych.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
Wie\u015b<\/td> Grunty orne<\/td> \u0141\u0105ki i ogrody<\/td> Pastwiska<\/td> Lasy<\/td><\/tr>
w morgach dolnoaustriackich<\/td><\/tr>
Klucz szczuci\u0144ski<\/strong><\/td><\/tr>
<\/td> 1889<\/td> 1903<\/td> 1889<\/td> 1903<\/td> 1889<\/td> 1903<\/td> 1889<\/td> 1903<\/td><\/tr>
Szczucin<\/td> 344<\/td> 344<\/td> 41<\/td> 38<\/td> 16<\/td> 17<\/td> 26<\/td> 26<\/td><\/tr>
Borki z Czo\u0142nowem<\/td> 318<\/td> 302<\/td> 103<\/td> 102<\/td> 18<\/td> 10<\/td> 164<\/td> 164<\/td><\/tr>
\u0141\u0119ka Szczuci\u0144ska<\/td> 117<\/td> 127<\/td> 10<\/td> 2<\/td> 2<\/td> 3<\/td> 35<\/td> 36<\/td><\/tr>
Mani\u00f3w<\/td> 269<\/td> 183<\/td> 41<\/td> 56<\/td> 14<\/td> 21<\/td> 114<\/td> 111<\/td><\/tr>
\u015awidr\u00f3wka<\/td> 137<\/td> 137<\/td> 31<\/td> 31<\/td> 16<\/td> 16<\/td> 46<\/td> 47<\/td><\/tr>
Zabrnie<\/td> 24<\/td> 24<\/td> 779<\/td> 759<\/td> 64<\/td> 64<\/td> –<\/td> –<\/td><\/tr>
Klucz lubaski<\/strong><\/td><\/tr>
Lubasz<\/td> 482<\/td> 478<\/td> 242<\/td> 243<\/td> 52<\/td> 54<\/td> 529<\/td> 535<\/td><\/tr>
Brzez\u00f3wka<\/td> 208<\/td> 288<\/td> 114<\/td> 73<\/td> 75<\/td> 24<\/td> –<\/td> 136<\/td><\/tr>
Suchy Grunt<\/td> 252<\/td> 433<\/td> 365<\/td> 182<\/td> 43<\/td> 43<\/td> –<\/td> –<\/td><\/tr><\/tbody><\/table>
2. Dok\u0142adne zmiany dotycz\u0105ce zmian w strukturze ziemi wielkiej w\u0142asno\u015bci w latach 1889 \u2013 1903<\/strong><\/em> – \u0179r\u00f3d\u0142o : Skorowidz d\u00f3br tabularnych 1890, 1905.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
Wie\u015b<\/td> Folwarki<\/td> Karczmy<\/td> M\u0142yn<\/td> Cegielnia<\/td><\/tr>
Szczucin<\/td> 3<\/td> 5<\/td> 1<\/td> 1<\/td><\/tr>
Lubasz<\/td> 3<\/td> 7<\/td> 0<\/td> 0<\/td><\/tr><\/tbody><\/table>
3. Folwarki, karczmy i zak\u0142ady przemys\u0142owe w maj\u0105tkach szlacheckich<\/strong><\/em> – \u0179r\u00f3d\u0142o : Skorowidz d\u00f3br tabularnych<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
<\/td> 1889<\/td> 1903<\/td><\/tr>
Klucz Szczuci\u0144ski<\/td> 2 545,00<\/td> 5 346,13<\/td><\/tr>
Klucz Lubaski<\/td> 1 985,02<\/td> 2 740,13<\/td><\/tr><\/tbody><\/table>
4. Podatek gruntowy i dochodowy p\u0142acony przez klucze maj\u0105tkowe w 1889 i 1903 roku<\/strong><\/em> – \u0179r\u00f3d\u0142o : Skorowidz d\u00f3br tabularnych 1890, 1905.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
<\/div>\n\n\n\n
W kluczu szczuci\u0144skim<\/strong> na prze\u0142omie XIX i XX wieku zwi\u0119kszy\u0142 si\u0119 odsetek ziemi ornej o prawie 150 morg\u00f3w oraz \u0142\u0105k i ogrod\u00f3w, o oko\u0142o 130 morg\u00f3w. Sta\u0142o si\u0119 to kosztem las\u00f3w i pastwisk, kt\u00f3rych area\u0142 zmniejszy\u0142 si\u0119 w tym czasie o ponad 700 morg\u00f3w. Prawdopodobnie oko\u0142o 400 morg\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie las\u00f3w i pastwisk rozparcelowano i sprzedano. W dworach Lubomirskich znajdowa\u0142a si\u0119 obora byd\u0142a zarodowego rasy czerwonej polskiej.<\/p>\n\n\n\n
Hodowano tam byd\u0142o wysokiej jako\u015bci, kt\u00f3re dla cel\u00f3w hodowlanych zakupywa\u0142y: Krakowska Izba Rzemie\u015blnicza i Ma\u0142opolskie Towarzystwo Rolnicze.<\/p>\n\n\n\n
Dochody maj\u0105tku podni\u00f3s\u0142 r\u00f3wnie\u017c przemys\u0142 rolno \u2013 przetw\u00f3rczy powsta\u0142y przy maj\u0105tku tj. gorzelnia, m\u0142yn i mleczarnia. Wykorzystuj\u0105c pok\u0142ady dobrej gliny znajduj\u0105ce si\u0119 w \u0141\u0119ce Szczuci\u0144skiej za\u0142o\u017cono dobrze prosperuj\u0105c\u0105 cegielni\u0119, gdzie produkowano r\u00f3wnie\u017c opr\u00f3cz cegie\u0142 dreny i dach\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n
Og\u00f3lnie na terenie dworskim klucza szczuci\u0144skiego funkcjonowa\u0142o pod koniec XIX wieku 5 karczem, 1 m\u0142yn, 1 cegielnia, 1 gorzelnia i 4 folwarki. W 1903 roku wybuch\u0142 po\u017car w maj\u0105tku ksi\u0119\u017cnej w Szczucinie. Sp\u0142on\u0119\u0142y doszcz\u0119tnie stodo\u0142y, a straty oceniono na oko\u0142o 100,000 koron. Odbudowa zniszczenia trwa\u0142a prawie dwa lata. Ponowne zniszczenia mia\u0142y miejsce w latach pierwszej wojny \u015bwiatowej. Dobra ziemskie Lubomirskich ponios\u0142y du\u017ce straty materialne, spowodowane rekwizycjami wojsk austriackich, rosyjskich oraz bezpo\u015brednimi dzia\u0142aniami wojennymi. Po zako\u0144czeniu wojny administracja klucza przyst\u0105pi\u0142a do odbudowy zniszcze\u0144. Szczeg\u00f3lnie wiele uwagi po\u015bwi\u0119cono gospodarce rolnej, hodowlanej i le\u015bnej.<\/p>\n\n\n\n
Systematycznie likwidowane by\u0142y od\u0142ogi, do uprawy wprowadzono nowe odmiany zb\u00f3\u017c, naprawiano uszkodzone w czasie wojny budynki gospodarcze i mieszkalne, z las\u00f3w usuwano zniszczone parcele, z kt\u00f3rych drewno s\u0142u\u017cy\u0142o za odp\u0142atno\u015bci\u0105 tak\u017ce do odbudowy wydzier\u017cawionych folwark\u00f3w oraz gospodarstw ch\u0142opskich. Intensywny ch\u00f3w byd\u0142a w okresie mi\u0119dzywojennym zwi\u0105zany by\u0142 z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 gorzelni, kt\u00f3ra produkowa\u0142a oko\u0142o 180 hektolitr\u00f3w spirytusu rocznie zu\u017cywaj\u0105c na ten cel oko\u0142o 1500 q ziemniak\u00f3w i 50 q j\u0119czmienia.<\/p>\n\n\n\n
W okresie kryzysu gospodarczego, silny ekonomicznie klucz szczuci\u0144ski ledwo wegetowa\u0142. Maj\u0105tek by\u0142 zad\u0142u\u017cony w instytucjach kredytowych, zalega\u0142 r\u00f3wnie\u017c ze sp\u0142at\u0105 podatku gruntowego. Od 1934 roku, do wybuchu wojny na \u0142\u0105czn\u0105 sum\u0119 dok\u0142adnie 52 283 z\u0142 42 gr. Do kanonu wesz\u0142o po\u017cyczenie pieni\u0119dzy u pacanowskich \u017byd\u00f3w, a d\u0142ug sp\u0142acono byd\u0142em opasowym. Cz\u0119\u015bciowo r\u00f3wnie\u017c ratowano si\u0119 wyprzeda\u017c\u0105 ziemi.<\/p>\n\n\n\n
Parcelowano i sprzedawano g\u0142\u00f3wnie ziemie p\u0142o\u017cone dalej od centrum klucza, przede wszystkim w Zabrniu, kt\u00f3re praktycznie przed wybuchem wojny by\u0142o ca\u0142kowicie rozparcelowane. Administracja klucza pr\u00f3bowa\u0142a unowocze\u015bni\u0107 gospodark\u0119 i szuka\u0107 oszcz\u0119dno\u015bci, ale prowadzi\u0142o to do niezadowolenia i sprzeciwu robotnik\u00f3w folwarcznych. Przyk\u0142adem mo\u017ce by\u0107 strajk robotnik\u00f3w rolnych w 1933 roku. Bezpo\u015bredni\u0105 przyczyn\u0105 strajku by\u0142a decyzja dyrektora maj\u0105tku Lubomirskich \u2013 Konopki, kt\u00f3ry odm\u00f3wi\u0142 robotnikom pozwolenia na hodowl\u0119 kr\u00f3w i wstrzyma\u0142 deputaty paszowe.<\/p>\n\n\n\n
Og\u0142oszono strajk okupacyjny, robotnicy nocowali w stajniach i przez trzy dni nie wyjechali do prac polowych. Konopka musia\u0142 ust\u0105pi\u0107, przywr\u00f3cony zosta\u0142 przydzia\u0142 pasz tzw. Deputaty. Klucz szczuci\u0144ski by\u0142 zarz\u0105dzany przed administrator\u00f3w, a ksi\u0119\u017cna rzadko pojawia\u0142a si\u0119 w Szczucinie.<\/p>\n\n\n\n
Pr\u0119\u017cnie rozwija\u0142 si\u0119 klucz lubaski<\/strong> zarz\u0105dzany przez samych w\u0142a\u015bcicieli. Na terenie klucza znajdowa\u0142o si\u0119 a\u017c 7 karczem i 3 folwarki w Lubaszu, Brzez\u00f3wce i w Suchym Gruncie. W 1903 roku z klucza p\u0142acono 2 740,13 z\u0142r podatku z czego 2 662,53 z\u0142r podatku gruntowego i 117,60 z\u0142r podatku domowo-klasowego.<\/p>\n\n\n\n
Znaj\u0105c ju\u017c wielko\u015bci i struktur\u0119 maj\u0105tk\u00f3w, rozpocz\u0105\u0142em poszukiwanie materia\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych w\u0142a\u015bcicieli.<\/p>\n\n\n\n
Rozpocz\u0105\u0142em od posiadaczy klucza szczuci\u0144skiego. Jak podaj\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a ju\u017c za czas\u00f3w w\u0142a\u015bciciela Antoniego Ma\u0142achowskiego w XVIII w. warto\u015b\u0107 i doch\u00f3d jego d\u00f3br wynosi\u0142y 321 700 z\u0142.^{[2]<\/a><\/sup> W sk\u0142ad klucza szczuci\u0144skiego wchodzi\u0142o 12 wsi: Borki, Czo\u0142n\u00f3w, D\u0105browica, K\u00f3\u0142ko, Mani\u00f3w, Orczki, Ruszkowice, Suchy Grunt, \u015awidr\u00f3wska \u0141\u0105ka, Wola, Zabrnie i Za\u0142u\u017ce. W tym te\u017c czasie Szczucin zaczyna nabiera\u0107 cech osady miasta. Z bada\u0144 przeprowadzonych przez Krzysztofa Struziaka wynika, ze prawa miejskie Szczucin otrzyma\u0142 prawdopodobnie w 1772 roku.[3]<\/a><\/sup><\/p>\n\n\n\n}
Cz\u0119\u015b\u0107 d\u00f3br szczuci\u0144skich<\/strong> pod koniec XVIII wieku lub na pocz\u0105tku XIX by\u0142a prawdopodobnie w\u0142asno\u015bci\u0105 Karola Antoniego Husarzewskiego, szambelana Stanis\u0142awa Augusta (1785 r.). W 1787 zawar\u0142 on intercyz\u0119 przed\u015blubn\u0105 z El\u017cbiet\u0105 Podosk\u0105, c\u00f3rk\u0105 Adama Podoskiego herbu Janosza, starosty Lenartowskiego i Ewy z O\u017carowskich herbu Rawicz. W tym przypadku o przej\u0119ciu d\u00f3br szczuci\u0144skich zadecydowa\u0142y koligacje rodzinne. Ot\u00f3\u017c siostra Antoniego Ma\u0142achowskiego \u2013 Helena by\u0142\u0105 \u017con\u0105 J\u00f3zefa Podoskiego spokrewnionego z Adamem Podoskiem ojcem El\u017cbiety Husarzewskiej.<\/p>\n\n\n\n
O Helenie Husarzewskiej jako w\u0142a\u015bcicielce Szczucina i Maniowa pisze M. Turowicz w swojej ksi\u0105\u017cce przy okazji pomocy udzielanej powsta\u0144com ko\u015bciuszkowskim w 1794 roku: \u201e \u2026. niekt\u00f3re dwory tutejsze a zw\u0142aszcza pani jak np. El\u017cbieta Husarzewska ze Szczucina i Maniowa, by\u0142y tak aktywne w popieraniu insurekcji, \u017ce ambasador austriacki w Petersburgu zaraportowa\u0142 o tym do Wiednia<\/em>\u201d. <\/a>[4]<\/a><\/sup><\/p>\n\n\n\n
W drugiej po\u0142owie XIX wieku, hr. Helena Husarzewska utworzy\u0142a klucz szczuci\u0144ski, poprzez wykup folwark\u00f3w, w kt\u00f3rego sk\u0142ad wesz\u0142y: Szczucin, Borki, \u0141\u0119ka Szczuci\u0144ska, \u015awidr\u00f3wka, Mani\u00f3w i Zabrnie. By\u0142a to ju\u017c ostatnia na omawianym terenie pr\u00f3ba scalenia grunt\u00f3w wielkiej w\u0142asno\u015bci [5]<\/a><\/sup>. Maj\u0105tek jej oceniany by\u0142 na 1 916 morg\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119ki jej pomocy i fundacji<\/strong> w latach 1864-73 dobudowano do ko\u015bcio\u0142a parafialnego par\u0119 bocznych kaplic, przedsionek od wschodu oraz wie\u017c\u0119. Helena Husarzewska wspomaga\u0142a ubogich w okresie kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych. Zmar\u0142a w 1892 roku i zosta\u0142a pochowana w podziemiach ko\u015bcio\u0142a. Po jej \u015bmierci klucz otrzyma\u0142a wnuczka Eleonora. Ojcem jej by\u0142 J\u00f3zef Husarzewski (ur. 5 pa\u017adziernika 1840 w Wiedniu , zm. 19 lutego 1892 w Krakowie ) \u2013 galicyjski ziemianin i podr\u00f3\u017cnik. By\u0142 synem Jana Adolfa (1790-1855), szambelana cesarskiego i Kawalera Honoru i Dewocji w Wielkim Przeoracie Czeskim i Heleny z Sierakowskich (1811-1893), Damy Krzy\u017ca Gwia\u017adzistego (Hochadliger Frauenzimmer Sternkreuzorden), w\u0142a\u015bcicieli Szczucin nad Wis\u0142\u0105. Od 28 kwietnia 1859 Kawaler Honoru i Dewocji w Wielkim Przeoracie Czeskim, 29 marca 1874 zosta\u0142 cesarskim i kr\u00f3lewskim szambelanem. 6 kwietnia 1864 po\u015blubi\u0142 w Wiedniu Karolin\u0119 ks. Jab\u0142onowsk\u0105 (1842-1897), c\u00f3rk\u0119 Karola (1807-1885) i Eleonory (1816-1870) z domu Skarbek[6]<\/a><\/sup>.<\/p>\n\n\n\n
W 2009 roku nak\u0142adem Ksi\u0119garni Akademickiej w Krakowie ukaza\u0142y si\u0119 wspomnienia J\u00f3zefa Husarzewskiego zatytu\u0142owane \u201eWspomnienia z naszej podr\u00f3\u017cy na Wschodzie 1871-1872<\/em>\u201d. U \u017ar\u00f3de\u0142 tej dalekiej i egzotycznej wyprawy le\u017ca\u0142y wskazania lekarzy, by niedomagaj\u0105ca Karolina (\u017cona Husarzewskiego) – zim\u0119 sp\u0119dzi\u0142a w cieplejszym klimacie. Ostatecznie wybrano na miejsce zimowego pobytu Egipt. Zadecydowa\u0142a o tym g\u0142\u00f3wnie egzotyczno\u015b\u0107 krainy i blisko\u015b\u0107 Ziemi \u015awi\u0119tej. Od drugiej po\u0142owy XIX wieku europejscy lekarze zalecali na przer\u00f3\u017cne choroby, w tym p\u0142uc i nerek, wyjazdy do Egiptu. Gor\u0105cy, suchy klimat mia\u0142 mie\u0107 zbawienny wp\u0142yw na organizm. J\u00f3zef Husarzewski (1840-1892), galicyjski arystokrata zapisywa\u0142 swoje wra\u017cenia z podr\u00f3\u017cy na bie\u017c\u0105co w pami\u0119tniku, kt\u00f3ry zachowa\u0142 si\u0119 do dzi\u015b – jest przechowywany w Zak\u0142adzie Narodowym im. Ossoli\u0144skich we Wroc\u0142awiu.<\/p>\n\n\n\n
Choroba matki i podr\u00f3\u017ce ojca by\u0142y przyczyn\u0105 przekazania maj\u0105tku przez Helen\u0119 Husarzewsk\u0105 wnuczce Eleonorze Lubomirskiej i ona figuruje jako ostatnia w\u0142a\u015bcicielka Szczucina. Po \u015bmierci hr. Heleny Husarzewskiej w 1893 roku, klucz szczuci\u0144ski przechodzi w r\u0119ce jednego z pot\u0119\u017cniejszych rod\u00f3w galicyjskich, a dok\u0142adnie Andrzeja ks. Lubomirskiego II Ordynata na Przeworsku.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bcicielem Szczucina<\/strong> sta\u0142 si\u0119 ks. Andrzej Lubomirski poprzez ma\u0142\u017ce\u0144stwo (\u015blub odby\u0142 si\u0119 w Krakowie 6 IV 1884 r.) z wnuczk\u0105 Heleny Husarzewskiej, hr. Eleonor\u0105 Husarzewsk\u0105 urodzon\u0105 w Krakowie 5 VI 1866 roku. Ojcem ks. Eleonory by\u0142 J\u00f3zef hr. Husarzewski urodzony oko\u0142o 1840 w Bursztynie ko\u0142o Stanis\u0142awowa na Ukrainie, a matk\u0105 Karolina ks. Jab\u0142onowska urodzona 30 X 1842 roku w Ni\u017cnikowie, c\u00f3rka ks. Karola Jab\u0142onowskiego i hr. Eleonory Skarbek.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105\u017c\u0119 Andrzej by\u0142 synem ks. Jerzego Henryka Lubomirskiego, Pierwszego Ordynata na Przeworsku. Andrzej ks. Lubomirski, opr\u00f3cz tego, \u017ce zarz\u0105dza\u0142 ordynacj\u0105 w Przeworsku (w\u0142a\u015bcicielem pa\u0142acu zosta\u0142 w 1875r.) by\u0142 kuratorem Zak\u0142adu im. Ossoli\u0144skich we Lwowie, na kt\u00f3ry sz\u0142a znaczna cz\u0119\u015b\u0107 dochod\u00f3w z Ordynacji. Eleonora Lubomirska, \u017cona Andrzeja podarowa\u0142a Ossolineum bibliotek\u0119 Husarzewskich. Ks. Andrzej Lubomirski by\u0142 tak\u017ce pos\u0142em na galicyjski Sejm Krajowy (1888r.), pos\u0142em do austriackiej Rady Pa\u0144stwa (1907-1918), dziedzicznym cz\u0142onkiem austriackiej Izby Pan\u00f3w, pos\u0142em na Sejm RP, w latach 1930-1935.<\/p>\n\n\n\n
W 1922 roku maj\u0105tek Eleonory ks. Lubomirskiej liczy\u0142 \u0142\u0105cznie 3 120 hektary. Wojciech Roszkowski w \u201e Li\u015bcie najwi\u0119kszych w\u0142a\u015bcicieli ziemskich w Polsce w 1922 roku podaje: \u201ew\u0142asno\u015bci\u0105 Lubomirskich by\u0142 maj\u0105tek w Szczucinie do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142y dwory po\u0142o\u017cone w okolicznych wsiach : Wola Szczuci\u0144ska, Borki, Zabrnie -R\u00f3\u017cnica<\/em>\u201d.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bciciele klucza szczuci\u0144skiego s\u0142u\u017cyli pomoc\u0105 okolicznym mieszka\u0144com<\/strong>. W 1891 roku finansowali budow\u0119 murowanego budynku szkolnego uko\u0144czon\u0105 w 1895 roku. Ksi\u0119\u017cna Lubomirska da\u0142a materia\u0142 ze swojej cegielni na budow\u0119 w latach 1934-1936 domu parafialnego.<\/p>\n\n\n\n
Wybudowa\u0142a ochronk\u0119 si\u00f3str s\u0142u\u017cebniczek, do kt\u00f3rej sprowadzi\u0142a siostry zakonne, kt\u00f3re otrzyma\u0142y od niej utrzymanie. Opiekowa\u0142a si\u0119 te\u017c dzie\u0107mi s\u0142u\u017cby dworskiej. Jedna z g\u0142\u00f3wnych ulic Szczucina otrzyma\u0142a nazw\u0119 Husarzewskich. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej decyzj\u0105 w\u0142adz gminnych zmieniono j\u0105 na ulic\u0119 Wolno\u015bci. Eleonora Lubomirska w 1914 by\u0142a na czele komitetu do spraw uchod\u017ac\u00f3w w Salzburgu .<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0105\u017c\u0119 Andrzej Lubomirski, w gronie swoich dzia\u0142aczy w 1898 roku podj\u0105\u0142 dzia\u0142ania maj\u0105ce na celu budow\u0119 linii kolejowej do D\u0105browy Tarnowskiej. Znalaz\u0142 si\u0119 on w komitecie wykonawczym sp\u00f3\u0142ki akcyjnej, kt\u00f3ra nadzorowa\u0142a budow\u0119 i dzi\u0119ki jego zaanga\u017cowaniu w 1906 roku otwarto regularn\u0105 komunikacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n
Maj\u0105tek Lubomirskich mia\u0142 te\u017c problemy finansowe. Ksi\u0119ga gruntowa z 1939 roku (strona 119, poz. 519) podaje, \u017ce ksi\u0119\u017cna Lubomirska zalega\u0142a z podatkiem na kwot\u0119 52 288 z\u0142 42 gr. (oko\u0142o 60 morg\u00f3w ziemi), w 1940 roku dopisano jej zaleg\u0142o\u015bci na kwot\u0119 27 295 z\u0142otych.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0119\u017cna Eleonora Lubomirska<\/strong> wyjecha\u0142a prawdopodobnie przed wybuchem wojny do Francji, gdzie zmar\u0142a w miejscowo\u015bci Pau. Jej m\u0105\u017c ks. Andrzej w czasie wojny cz\u0119\u015b\u0107 swych dochod\u00f3w z Ordynacji Przeworskiej przekazywa\u0142 na rzecz Ossolineum we Lwowie. Wyjecha\u0142 z Polski w 1944 roku, uciekaj\u0105c przed zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 Czerwon\u0105 Armi\u0105. Zmar\u0142 w Jacarezinho, Brazylia 29 XI 1953 roku.<\/p>\n\n\n\n
Dzieci Eleonory i Andrzeja Lubomirskich<\/strong>:<\/h2>\n\n\n\n
Helena Maria ks. Lubomirska z Lubomierza h. Dru\u017cyna. Urodzona dnia 25 VIII 1886 w Przeworsku, zmar\u0142a dnia 26 X 1939 – w Rypinie w wieku: 53 lat rozstrzelana przez Niemc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jerzy Rafa\u0142 Alf ks. Lubomirski z Lubomierza h. Dru\u017cyna. Urodzony dnia 17 VIII 1887 w Przeworsku , zmar\u0142 dnia 19 XII 1978 – Mentona w wieku 91 lat.<\/p>\n\n\n\n
Teresa Izabela ks. Lubomirska z Lubomierza h. Dru\u017cyna. Urodzona dnia 17 XII 1888 we Lwowie , zmar\u0142a dnia 13 VII 1964 – Nairobi, Kenia w wieku 75 lat.<\/p>\n\n\n\n
Maria Innocenta ks. Lubomirska z Lubomierza h. Dru\u017cyna. Urodzona dnia 4 VII 1894 w Przeworsku, zmar\u0142a dnia 13 XII 1979 – Los Angeles w wieku 85 lat.<\/p>\n\n\n\n
Lubomirscy wyjechali z Polski przed wybuchem II wojny \u015bwiatowej i nigdy ju\u017c do Polski nie wr\u00f3cili. Wszyscy zmarli na obczy\u017anie i nigdy nie upominali si\u0119 o swoje ziemie zabrane po wojnie.<\/p>\n\n\n
\n
$\"\"$ <\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Park<\/strong>. Jedynym, znacz\u0105cym \u015bladem po kluczu szczuci\u0144skim pozosta\u0142 park krajobrazowy, kt\u00f3rego pocz\u0105tki si\u0119gaj\u0105 ko\u0144ca XVIII wieku. Park liczy oko\u0142o 5 ha ze stawem w cz\u0119\u015bci p\u00f3\u0142nocnej, alej\u0105 grabow\u0105 i polanami, kt\u00f3rego centrum stanowi\u0142 dw\u00f3r, wraz z ca\u0142ym kompleksem budynk\u00f3w gospodarczych. Helena Husarzewska do\u0142o\u017cy\u0142a wielu stara\u0144, by zesp\u00f3\u0142 parkowy w Szczucinie by\u0142 utrzymywany w nale\u017cytym stanie. Do jego utrzymania zatrudni\u0142a w drugiej po\u0142owie XIX wieku, I. Bachowskiego, jednego z najlepszych ogrodnik\u00f3w w Galicji. Ozdob\u0105 parku by\u0142 kopiec widokowy. Mia\u0142 ponad 5 m wysoko\u015bci i ko\u0142o 20 m \u015brednicy, a g\u00f3rn\u0105 jego cz\u0119\u015b\u0107 tworzy\u0142a murowana platforma, na kt\u00f3rej sta\u0142a o\u015bmiok\u0105tna altana. Na wierzcho\u0142ek kopca wchodzi\u0142o si\u0119 d\u0119bowymi schodami z por\u0119czami. Z zabudowa\u0144 dworskich pozosta\u0142y do dzi\u015b jedynie dwa klasycystyczne budynki przy bramie. Murowane, parterowe, z rozalitami od frontu, na planach kwadratowych, mi\u0119dzy kt\u00f3rymi znajduje si\u0119 brama.<\/p>\n\n\n
\n
$\"\"$ <\/a>
^{Klasycystyczne budynki przy bramie wjazdowej do posiad\u0142o\u015bci Lubomirskch.<\/em><\/sup><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\nJak wspomnia\u0142em wcze\u015bniej g\u0142\u00f3wnym elementem parku by\u0142 dw\u00f3r, kt\u00f3rego wygl\u0105d mo\u017cemy tylko odtworzy\u0107 z fotografii i wspomnie\u0144. Marcelina Szymura wspomina: Pa\u0142ac w Szczucinie posiada\u0142 22 pokoje z dwoma tarasami. Obok pa\u0142acu znajdowa\u0142a si\u0119 oficyna administratora maj\u0105tku.<\/p>\n\n\n\n
Ca\u0142y dziedziniec przed pa\u0142acem wysadzany by\u0142 lipami i krzewami ozdobnymi. Z dziedzi\u0144ca wychodzi\u0142a droga, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a do obej\u015b\u0107 folwarcznych.<\/p>\n\n\n\n
Najpierw by\u0142a wozownia z powozami, stajnie dla koni roboczych, obora dla kr\u00f3w, dwie stodo\u0142y czyli gumna. Z pa\u0142acu pi\u0119kna aleja prowadzi\u0142a do bramy wjazdowej na ulic\u0119. Obok pa\u0142acu by\u0142 staw na kt\u00f3rym by\u0142y \u0142\u00f3dki i wodne kwiaty. W g\u0142\u0119bi parku na usypanym wzniesieniu zbudowana by\u0142a altana , gdzie podawano podwieczorki. Od strony po\u0142udniowej by\u0142a du\u017ca oran\u017ceria, opodal pasieka , kt\u00f3ra liczy\u0142a 100 pni. Przy bramie wjazdowej stoj\u0105 dwa domki zamieszkane przez s. Park zosta\u0142 wykonany na wz\u00f3r warszawskich \u0142azienek. W sk\u0142ad maj\u0105tku wchodzi\u0142a te\u017c cegielnia, cukiernia. Dla s\u0142u\u017cby budynki mieszkalne mie\u015bci\u0142y si\u0119 w pobli\u017cu dworu. <\/p>\n\n\n}\n
$\"\"$
Pa\u0142ac Husarzewskich i Lubomirskich<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Po II wojnie \u015bwiatowej maj\u0105tki zosta\u0142y rozparcelowane przez w\u0142adze PRL a z materia\u0142\u00f3w po rozbi\u00f3rce i parcelacji grunt\u00f3w wybudowano szeregowe domy przy ulicy Sp\u00f3\u0142dzielczej.<\/p>\n\n\n\n
Z relacji Eugeniusza Piekielniaka wynika, \u017ce po wojnie cz\u0119\u015bciowo zdewastowany zosta\u0142 pa\u0142ac Lubomirskich, a gorzelnia, m\u0142yn z braku remontu z czasem uleg\u0142y zniszczeniu. Parcelacje d\u00f3br prowadzili sami ch\u0142opi, powo\u0142ano komisje wiejskie i gminne, kt\u00f3re dokonywa\u0142y podzia\u0142u ziemi maj\u0105tk\u00f3w Lubomirskich i Bogusz\u00f3w. Pa\u0142ac zaraz po okupacji sta\u0142 si\u0119 schronieniem dla tych, kt\u00f3rzy nie mieli, gdzie mieszka\u0107. Cz\u0119\u015b\u0107 pomieszcze\u0144 zosta\u0142a zniszczona przez dzia\u0142ania wojenne, nikt nie przeprowadza\u0142 remontu co przyspieszy\u0142o zniszczeniu. Budynki dworskie pozosta\u0142y bezpa\u0144skie, a potrzeby ludzi ogromne, co zwi\u0119kszy\u0142o dewastacj\u0119. W kolejnych latach budynki zosta\u0142y rozebrane a materia\u0142 sprzedany okolicznym mieszka\u0144com przez Rad\u0119 Narodow\u0105.[9]<\/a><\/sup><\/p>\n\n\n\n
Na terenach parku i miejscu, gdzie sta\u0142 dw\u00f3r Lubomirskich mie\u015bci si\u0119 obecnie Powiatowe Centrum Edukacji i Kompetencji Zawodowych w Szczucinie (dawniej Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa im. XXV lecia PRL), w kt\u00f3rym jestem uczniem. We dworze Lubomirskich, gdy zosta\u0142a spalona szko\u0142a we wrze\u015bniu 1939 r. mie\u015bci\u0142a si\u0119 szko\u0142a podstawowa. Nadal na placu szko\u0142y \u015bredniej oraz na s\u0105siedniej posesji znajduj\u0105 si\u0119 dwa budynki, kt\u00f3re w maj\u0105tku by\u0142y wykorzystane jako budowle gospodarcze. Wzgl\u0119dy bezpiecze\u0144stwa spowodowa\u0142y, \u017ce komin po cegielni z maj\u0105tku Lubomirskich zosta\u0142 wysadzony w latach 90. XX wieku. W\u0142a\u015bcicielem placu po cegielni jest miasto i firmy prywatne. W r\u0119kach prywatnych s\u0105 te\u017c budynki gospodarcze po\u0142o\u017cone na Woli Szczuci\u0144skiej. Park w obecnej chwili jest w\u0142asno\u015bci\u0105 komunaln\u0105, w kt\u00f3rym na uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 stare d\u0119by, staw oraz spacerowe aleje. W 70 latach XX wieku na terenie parku \u00f3wczesne w\u0142adze samorz\u0105dowe rozpocz\u0119\u0142y budow\u0119 sztucznego lodowiska. Budowa nigdy nie zosta\u0142a uko\u0144czona.<\/p>\n\n\n\n
Nie wiadomo kiedy zosta\u0142 za\u0142o\u017cony Lubasz<\/strong>. Wygl\u0105da na to, ze nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej Lubacz, ale takiej nie notuj\u0105 \u017cadne starsze \u017ar\u00f3d\u0142a. Nie jest ona te\u017c jasna pod wzgl\u0119dem budowy s\u0142owotw\u00f3rczej, cho\u0107 wida\u0107 zwi\u0105zek z rdzeniem lub od imienia Lubomir.<\/p>\n\n\n\n
Po \u015bmierci Andrzeja Rawicza Gawro\u0144skiego (nie zostawi\u0142 on testamentu) w 1813 roku jego rodzina popad\u0142a w k\u0142opoty finansowe. Prawdopodobnie ju\u017c wtedy, a na pewno przed 1819 rokiem dobra lubaskie zosta\u0142y ca\u0142kowicie przej\u0119te przez Bogusz\u00f3w herbu P\u00f3lkozic, kt\u00f3rzy pisali si\u0119 z Ziemblic, gdy\u017c w tym czasie wymieniany jest jako w\u0142a\u015bciciel Lubasza Franciszek Ksawery Bogusz urodzony w Biechowie w 1871 roku brat Stanis\u0142awa Szambelana kr\u00f3lewskiego.<\/p>\n\n\n\n
Ksawery Bogusz mia\u0142 4 syn\u00f3w, najstarszy Tytus i ojciec Ksawery zostali zamordowani w 1846 roku podczas \u201e rabacji galicyjskiej\u201d. Bracia Aleksander i Walery brali udzia\u0142 w powstaniu styczniowym. Obaj zmarli w ko\u0144cu 1868 r.<\/p>\n\n\n\n
Siedziba rodzinna Ksawerego by\u0142 Lubasz, gdzie do dzi\u015b istnieje dawny pa\u0142ac. By\u0142 on dwukrotnie odnawiany i modernizowany przez syna Aleksandra \u2013 Franciszka Ksawerego oko\u0142o 1887 roku i przez Edwarda w 1917 roku.<\/p>\n\n\n
\n
$\"\"$ <\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
W II po\u0142owie XIX wieku w\u0142a\u015bcicielem Lubasza by\u0142 Aleksander Bogusz, natomiast jego brat Walerian Bogusz po Marii Grnufeld posiada\u0142 Suchy Grunt.<\/p>\n\n\n\n
\u017bon\u0105 Aleksandra Bogusza by\u0142a Florentyna z D\u0105bskich matka Franciszka Ksawerego. Po \u015bmierci m\u0119\u017ca z racji m\u0142odego wieku Franciszka zajmowa\u0142a si\u0119 maj\u0105tkiem. Zmar\u0142y jej dzieci : 1862 rok dwuletni Kazimierz, w 1864 roku Antonina, w 1871 roku sze\u015bcioletnia Maria, oraz w 1875 roku uton\u0105\u0142 w Wi\u015ble Zygmunt. Florentyna zosta\u0142a pochowana w kaplicy cmentarnej obok swojego m\u0119\u017ca.<\/p>\n\n\n
\n
$\"\"$
Kaplica cmentarna Bogusz\u00f3w.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Franciszek Ksawery z Ziemblic<\/strong> (1856-1919), ziemianin stara\u0142 si\u0119 pomna\u017ca\u0107 maj\u0105tek odziedziczony po ojcu i stryju. Jego ojciec czynnie pomaga\u0142 powsta\u0144com w 1863, przeprowadzaj\u0105c ich przez pobliska Wis\u0142\u0119. F. K. B. w 1914 ofiarowa\u0142 kilka tysi\u0119cy koron na rzecz tworz\u0105cych si\u0119 Legion\u00f3w Polskich. \u017bon\u0105 jego by\u0142a Jadwiga z domu Bogusz Boguszowa (1859-1894). Ich synowie: Aleksander (1881-1890) i Bogusz Edward Franciszek ( 1893- 1986. Drug\u0105 \u017con\u0105 by\u0142a Wanda Rusocka prze\u017cy\u0142a m\u0119\u017ca o 36 lat, urodzi\u0142a syna Franciszka Ksawerego (1896-1955) .<\/p>\n\n\n\n
Bogusz Edward Franciszek<\/strong> (1893 -1986)<\/strong> uko\u0144czy\u0142 Gimnazjum im. Kr\u00f3la Jana Sobieskiego w Krakowie (matura 1912), 3 semestry studi\u00f3w na Akademii Rolniczej w Hohenheim k. Stuttgartu. Od 1911 prezes organizacji m\u0142odzie\u017cy gimnazjalnej w Krakowie, od 1914 \u017co\u0142nierz 2 pu\u0142ku u\u0142an\u00f3w Legion\u00f3w Polskich (awansowa\u0142 od u\u0142anado wachmistrza), po kryzysie przysi\u0119gowym w 1917 internowany. Od 1918 w WP w szeregach 2. pu\u0142ku Szwole\u017cer\u00f3w Rokitnia\u0144skich w walkach o \u015al\u0105sk i wojnie polsko-bolszewickiej 1920. Po\u015blubi\u0142 (1920) – Stefani\u0119 z domu Bogusz. Ci\u0119\u017cko ranny w walkach nad Styrem, w 1921 zwolniony z WP jako inwalida. Po \u015bmierci ojca w 1919 odziedziczy\u0142 maj\u0105tek Lubasz. Cz\u0142onek Wydzia\u0142u Powiatowego i Rady Powiatowej w D\u0105browie Tarnowskiej, wiceprezes Okr\u0119gowego Towarzystwa Rolniczego, za\u0142o\u017cyciel i prezes Rady Nadzorczej Kasy Stefczyka w Szczucinie oraz cz\u0142onek innych organizacji spo\u0142eczno-gospodarczych. Pod koniec l. 20. na pro\u015bb\u0119 zarz\u0105du, znajduj\u0105cej si\u0119 w trudnej sytuacji finansowej, Sp\u00f3\u0142dzielni Rolniczo-Handlowej „\u0141an” w D\u0105browie Tarnowskiej, zosta\u0142 jej prezesem i po upadku sp\u00f3\u0142dzielni przej\u0105\u0142 jej d\u0142ugi, ratuj\u0105c przed bankructwem drobnych rolnik\u00f3w (wsp\u00f3\u0142\u017cyrant\u00f3w), co zapewni\u0142o mu sukces wyborczy w 1935. Zosta\u0142 wtedy pos\u0142em na Sejm z okr\u0119gu nr 84 (Tarn\u00f3w, Dabrowa Tarnowska, Mielec) z listy BBWR. W 1939 roku wraz z synem Edwardem Adamem poprzez Rumuni\u0119, Jugos\u0142awi\u0119 i W\u0142ochy przedosta\u0142 si\u0119 do Francji, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142 w Sztabie Naczelnego Wodza gen. W. Sikorskiego. Po upadku Francji i ewakuacji do Wielkiej Brytanii (1940) s\u0142u\u017cy\u0142 w oddzia\u0142ach polskich w Szkocji (awansuj\u0105c do stopnia rotmistrza), nast\u0119pnie pracowa\u0142 w Ministerstwie Rolnictwa Rz\u0105du RP w Londynie. Po wojnie obj\u0105\u0142 kierownictwo szko\u0142y rolniczej dla zdemobilizowanych \u017co\u0142nierzy w Szkocji, nast\u0119pnie przez kilka lat pracowa\u0142 w biurze po\u015brednictwa pracy. By\u0142 prezesem ko\u0142a 2. pu\u0142ku Szwole\u017cer\u00f3w Rokitnia\u0144skich. Zosta\u0142 odznaczony Krzy\u017cem Niepodleg\u0142o\u015bci (1933), Krzy\u017cem Oficerski Orderu Polonia Restituta, czterokrotnie Krzy\u017cem Walecznych (trzykrotnie w 1922), dwukrotnie Z\u0142oty Krzy\u017c Zas\u0142ugi. Zmar\u0142 13.07.1986 roku w Londynie. Zosta\u0142 pochowany na Cmentarzu Greenford w Londynie.<\/p>\n\n\n\n
List po\u017cegnalny do rodziny zako\u0144czy\u0142 s\u0142owami:<\/p>\u201dUkochanego wnuczka prosz\u0119 , by by\u0142 dobrym szlachetnym cz\u0142owiekiem. B\u0142agam wychowajcie go na dobrego Polaka. Przecie\u017c dla Polski zg\u0142asza\u0142em si\u0119 3 razy do wojska, by\u0142em dwukrotnie ranny. Dla Polski pos\u0142a\u0142em syna na wojn\u0119, z kt\u00f3rej wr\u00f3ci\u0142 inwalid\u0105, a c\u00f3rka siedzia\u0142a trzy lata w wi\u0119zieniu UB\u201d.<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n
Stefania Bogusz z Ziembic (1895 -1982). <\/strong>Uko\u0144czy\u0142agimnazjumw Krakowie oraz trzyletni\u0105 Wy\u017csz\u0105 Szko\u0142\u0119 Ogrodnicz\u0105 w Wiedniu w 1917.23 listopada 1920 wzi\u0119\u0142a \u015blub z Edwardem Boguszem. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 prowadzeniem dworu w Lubaszu. Gdy w 1934 r. na Powi\u015blu mia\u0142a miejsce pow\u00f3d\u017a, bra\u0142a osobi\u015bcie udzia\u0142 w ratowaniu maj\u0105tku okolicznej ludno\u015bci. Zosta\u0142a oznaczona Srebrnym Krzy\u017cem Zas\u0142ugi. W okresie okupacji jej dw\u00f3r sta\u0142 si\u0119 miejscem, w kt\u00f3rym potrzebuj\u0105cy znajdowali pomoc . W\u0142a\u015bcicielka dworu w Lubaszu pomaga\u0142a te\u017c ludno\u015bci \u017cydowskiej. \u201eDo chwili likwidacji miejscowego getta w 1941 codziennie oko\u0142o 30-osobowa grupa \u017byd\u00f3w (z zast\u0119pc\u0105 rabina w\u0142\u0105cznie) przychodzi\u0142a do pracy, kt\u00f3ra si\u0142a rzeczy by\u0142a fikcyjna, ale przynosi\u0142a im zarobek na \u017cycie\u201d. <\/em>We dworze odbywa\u0142o si\u0119 te\u017c tajne nauczanie i egzaminy maturalne . Stefania Bogusz na zlecenie okr\u0119gowych w\u0142adz Armii Krajowej za\u0142o\u017cy\u0142a magazyn lekarstw i \u015brodk\u00f3w pierwszej pomocy dla podziemia. Z polecenia w\u0142adz niemieckich w listopadzie 1944 musia\u0142a opu\u015bci\u0107 dw\u00f3r wraz z ukrywaj\u0105cym si\u0119 od 1942 na aryjskich papierach m\u0142odym cz\u0142owiekiem. Zamieszka\u0142a wraz z c\u00f3rka w Krakowie. Pracowa\u0142a jako kierowniczka sto\u0142\u00f3wki PKP oraz inspektor w Ogrodzie Botanicznym UJ. W 1962 wyjecha\u0142a z c\u00f3rk\u0105 do Londynu .<\/em><\/p>\n\n\n\n
Dzieci<\/strong>. Syn ich Edward Adam (1921-1986) uko\u0144czy\u0142 prywatne gimnazjum w Rydzynie , Liceum Pa\u0144stwowe im. Kr\u00f3la Jana Sobieskiego w Krakowie, przyj\u0119ty do podchor\u0105\u017c\u00f3wki artylerii konnej we W\u0142odzimierzu Wo\u0142y\u0144skim, nie zd\u0105\u017cy\u0142 jej rozpocz\u0105\u0107 z powodu wybuchu wojny. We wrze\u015bniu wraz z ojcem przedosta\u0142 si\u0119 do Francji. By\u0142 \u017co\u0142nierzem 1. Dywizji Pancernej gen. S. Maczka, ci\u0119\u017cko ranny zwolniony zosta\u0142 z wojska w randze ppor. jako inwalida ze sztywn\u0105 nog\u0105. Zakupi\u0142 farm\u0119 w Anglii, gdzie pracowa\u0142 do 1948 roku. W 1950 o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Ann Savill i pracowa\u0142 na farmie pod Oxfordem. W 1965 roku powt\u00f3rnie \u017conaty z Ann Vale zamieszka\u0142 w hrabstwie Sussex, gdzie zmar\u0142 na atak serca . C\u00f3rka – Jadwiga Bogusz-Bajorek (ur. 1928), ekonomistka, absolwentka UJ. M\u0105\u017c Franciszek Bajorek (23 wrze\u015bnia 1908 w Karwinie – 23 listopada 1987) polski prawnik, dzia\u0142acz narodowy i polityk z regionu Zaolziu w Czechos\u0142owacji. By\u0142 cz\u0142onkiem wielu organizacji dzia\u0142aj\u0105cych w\u015br\u00f3d mniejszo\u015bci polskiej w mi\u0119dzywojennej Czechos\u0142owacji. Po kl\u0119sce wojsk polskich w kampanii wrze\u015bniowej, Bajorek uciek\u0142 Niemcom przez Tatry, W\u0119gry i Jugos\u0142awi\u0119 , dotar\u0142 do polskich \u017co\u0142nierzy we Francji. Tam wst\u0105pi\u0142 do polskiej szko\u0142y wojskowej , kt\u00f3r\u0105 uko\u0144czy\u0142 w Wielkiej Brytanii. Po 1945 roku zdecydowa\u0142 si\u0119 na pobyt w Wielkiej Brytanii, gdzie za\u0142o\u017cy\u0142 Stowarzyszenie cieszy\u0144skich \u015al\u0105zak\u00f3w, b\u0119d\u0105c jej prezesem przez 40 lat. Zmar\u0142 23 listopada 1987 w Londynie i zosta\u0142 pochowany na cmentarzu w Greenford. Jadwiga Bogusz- Bajorek po przymusowym opuszczeniu maj\u0105tku w Lubaszu 1944 roku jak wspomina \u201e jednym wozem z krow\u0105, przywi\u0105zan\u0105 z ty\u0142, wioz\u0105c jeszcze pi\u0119\u0107 os\u00f3b\u201d wraz z matk\u0105 przyby\u0142a do Krakowa. Uko\u0144czy\u0142a 3 klasy gimnazjum w okresie 1940-1943 na tajnych kompletach w maj\u0105tku swoich rodzic\u00f3w w Lubaszu . 4 klas\u0119 i ma\u0142\u0105 matur\u0119 zda\u0142a w pa\u0144stwowym gimnazjum im. Kr\u00f3lowej Wandy w Krakowie. W 1947-1950 studiowa\u0142a na UJ. W 1952 roku zosta\u0142a aresztowana przez UB i osadzona w wi\u0119zieniu przy ul Montelupich w Krakowie. Po \u015bledztwie zosta\u0142a skazana wyrokiem Sadu Wojskowego na 5 lat wi\u0119zienia z art. 36 KK WP \u2013 \u201e dzia\u0142alno\u015b\u0107 zmierzaj\u0105ca do obalenia ustroju. Zmieniono go p\u00f3\u017aniej w wyniku amnestii na 3 lata \u2013 zwolniona z wi\u0119zienia w Fordonie w 1955 roku. Pracowa\u0142a w sp\u00f3\u0142dzielniach \u201e Robotnik\u201d i w Wojew\u00f3dzkim Zwi\u0105zku Sp\u00f3\u0142dzielni Pracy, sk\u0105d zagro\u017cona zwolnieniem przez kierownika, wsp\u00f3\u0142pracownika UB przenios\u0142a si\u0119 do sp\u00f3\u0142dzielni \u201e Parkiet\u201d. W 1962 roku dzi\u0119ki pomocy znajomego, kt\u00f3rego matka go\u015bci\u0142a podczas wojny w maj\u0105tku w Lubaszu otrzyma\u0142a paszport do Anglii, gdzie po przyje\u017adzie, wraz z matk\u0105 osiedli\u0142a si\u0119 na sta\u0142e. Po 23 latach po\u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 z ojcem i bratem. Pracowa\u0142a dorywczo w Londynie jednocze\u015bnie ucz\u0119szczaj\u0105c na kursy j\u0119zyka angielskiego. Od 1964 roku pracowa\u0142a jako wykwalifikowana ksi\u0119gowa w organizacji charytatywnej. W 1967 roku wysz\u0142a za m\u0105\u017c a w 1969 roku urodzi\u0142 im si\u0119 syn Franciszek Edward. Zmar\u0142a w 2008 roku. Syn ich Franciszek sko\u0144czy\u0142 Politechnik\u0119 w Londynie gdzie wzi\u0105\u0142 \u015blub z Dorot\u0105 i maj\u0105 c\u00f3rk\u0119 Oliwi\u0119 i na tym ko\u0144cz\u0105 si\u0119 moje informacje o ostatnich potomkach Bogusz\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Maj\u0105tek ich zosta\u0142 zabrany przez w\u0142adze PRL<\/strong>. W pa\u0142acu w Lubaszu od 1947 roku mie\u015bci\u0142a si\u0119 szko\u0142a mechanizacji rolnictwa z internatem dla m\u0142odzie\u017cy. Zabudowania podworskie adoptowano na warsztaty , zniszczeniu uleg\u0142 park wok\u00f3\u0142 pa\u0142acu. Od 1953 roku w miejsce szko\u0142y utworzono Pa\u0144stwowy O\u015brodek Maszynowy, kt\u00f3ry funkcjonowa\u0142 do 1990 roku. W 1992 roku miasto Szczucin sprzeda\u0142o pa\u0142ac wraz z zabudowaniami i terenem wok\u00f3\u0142 pa\u0142acu sp\u00f3\u0142ce paliw \u201e Tankpol\u201d, gdzie aktualnie mieszcz\u0105 si\u0119 biura. Obecnie pa\u0142ac jest odrestaurowany i odpowiednio urz\u0105dzony.<\/p>\n\n\n
\n
$\"\"$ <\/a>
Dw\u00f3r w Lubaszu obecnie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Budynek dworu, wybudowany ok. 1917 roku na miejscu starszego, w kt\u00f3rym przyszed\u0142 na \u015bwiat Andrzej Rawicz Gawro\u0144ski, lekarz kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego i sekretarz Komisji Edukacji Narodowej. Parterowy, prostok\u0105tny korpus, flankowany po bokach z prostok\u0105tnymi ryzalitami o tr\u00f3jk\u0105tnych szczytach zwie\u0144cze\u0144, posiada po\u015brodku pozorny ryzalit z facjatk\u0105 w partii pi\u0119tra. Stromizn\u0119 dachu przerywaj\u0105 niewielkie, tr\u00f3jk\u0105tnie zwie\u0144czone lukarny, o\u015bwietlaj\u0105ce poddasze. Budowla, pozbawiona niemal zupe\u0142nie dekoracji architektonicznej zachowa\u0142a do dzisiaj ca\u0142\u0105 si\u0142\u0119 wyrazu i w\u0142a\u015bciwy jedynie ziemia\u0144skim rezydencjom klimat. Z dawnego parku pozosta\u0142y wiekowe, majestatyczne d\u0119by.<\/em><\/p>\n\n\n
\n
$\"\"$ <\/a>
Dw\u00f3r w Bukowcu obecnie.<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
Franciszek Ksawery (1896-1955) zamieszka\u0142 po \u015bmierci ojca w folwarku w Bukowcu kt\u00f3rego by\u0142 w\u0142a\u015bcicielem a zarazem zarz\u0105dza\u0142 folwarkiem w Suchym Gruncie. Dw\u00f3r w Bukowcu z 1929 roku to eklektyczny murowany, parterowy budynek na planie prostok\u0105ta, dwutraktowy , nakryty dachem Vansardowymmontu. 19 wrze\u015bnia 1914 roku na dworze w Bukowcu przebywa\u0142 J\u00f3zef Pi\u0142sudski.Franciszek Ksawery dzia\u0142a\u0142 w organizacjach katolicko-spo\u0142ecznych. By\u0142 prezesem ko\u0142a Akcji Katolickiej Diecezji Tarnowskiej. Za zas\u0142ugi dla Ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142 w 1937 roku mianowany szambelanem papieskim. Od 1939 roku przebywa\u0142 w Anglii , gdzie pracowa\u0142 w Polskim Czerwonym Krzy\u017cu. Matka jego Wanda Rusocka , gdy jej syn w 1939 roku przedosta\u0142 si\u0119 na Zach\u00f3d prowadzi\u0142a maj\u0105tek w Bukowcu przy pomocy miejscowego gospodarza a nominalnym administratorem maj\u0105tku by\u0142a synowa Stefania Bogusz. Podczas wojny da\u0142a schronienie kilku rodzinom oraz 2 angielskim lotnikom, kt\u00f3rzy po zestrzeleniu ich samolotu wracaj\u0105cego z misji pomocy walcz\u0105cej Warszawie zaw\u0119drowali do Bukowca, dzi\u0119ki pomocy miejscowego AK w 1945 roku powr\u00f3cili do Anglii. Franciszek Ksawery w 1946 roku powr\u00f3ci\u0142 do Polski, by opiekowa\u0107 si\u0119 matk\u0105 usuni\u0119t\u0105 z maj\u0105tku w Bukowcu. Pracowa\u0142 jako inspektor Towarzystwa Opieki nad Zwierz\u0119tami w Krakowie, gdzie zmar\u0142 w 1955 roku podobnie jak jego matka Wanda. W budynku dworu w Bukowcu powsta\u0142o Samorz\u0105dowe Gimnazjum Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci, p\u00f3\u017aniej budynek zosta\u0142 przeznaczony na mieszkania komunalne. Obecnie znajduje si\u0119 w r\u0119kach prywatnych pi\u0119knie odrestaurowany.<\/p>\n\n\n\n
Dw\u00f3r w Suchym Gruncie w 1945 roku zosta\u0142 spalony, a mury rozebrane. Z cz\u0119\u015bci mur\u00f3w i cegie\u0142 wybudowano szko\u0142\u0119 podstawow\u0105. Do rodziny Walerego a p\u00f3\u017aniej Wandy Bogusz nale\u017ca\u0142 tez dw\u00f3r w Brzez\u00f3wce. Po wojnie maj\u0119tno\u015bci Bogusz\u00f3w zosta\u0142y skonfiskowane w ramach reformy rolnej a lasy zmieniono na pa\u0144stwowe.<\/p>\n\n\n\n
Do dnia dzisiejszego pozostaj\u0105 nieuregulowane w\u0142asno\u015bci niekt\u00f3rych grunt\u00f3w pozosta\u0142ych po Boguszach.<\/p>\n\n\n\n
W Internecie mo\u017cna natkn\u0105\u0107 si\u0119 na notk\u0119 wzywaj\u0105c\u0105 do zg\u0142aszania si\u0119 w\u0142a\u015bcicieli d\u00f3br np.<\/p>OG\u0141OSZENIA WYMAGANE PRZEZ KODEKS POST\u0118POWANIA CYWILNEGO<\/em>
6. Inne<\/em>
Pozycja 1007.<\/em>
Wnioskodawca \u0141abuz Stanis\u0142aw i Nowak Weronika<\/em><\/a>
S\u0104D REJONOWY W D\u0104BROWIE TARNOWSKIEJ, WYDZIA\u0141 I CYWILNY, sygnatura akt: <\/a><\/em>I Ns 450\/01<\/em><\/a>
[BM-647\/2002]<\/em>
Przed S\u0105dem Rejonowym w D\u0105browie Tarnowskiej, Wydzia\u0142 I Cywilny, w sprawie o sygn. akt I Ns 450\/01 toczy si\u0119 post\u0119powanie z wniosku Stanis\u0142awa \u0141abuza i Weroniki Nowak o stwierdzenie nabycia na podstawie ustawy z 26.10.1971 r. o uregulowaniu w\u0142asno\u015bci gospodarstw rolnych w\u0142asno\u015bci nieruchomo\u015bci sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z dzia\u0142ki nr 899 o pow. 1,4546 ha, po\u0142o\u017conej w Brzez\u00f3wce, gmina Szczucin, obj\u0119tych<\/em>
116 gm. kat. Brzez\u00f3wka, gdzie jako w\u0142a\u015bciciel ujawniony jest Franciszek Ksawery Bogusz.<\/em>
S\u0105d wzywa Franciszka Ksawerego Bogusza b\u0105d\u017a jego nast\u0119pc\u00f3w prawnych, jak r\u00f3wnie\u017c wszystkie zainteresowane osoby, aby w terminie 3 miesi\u0119cy od ukazania si\u0119 niniejszego og\u0142oszenia zg\u0142osili si\u0119 do S\u0105du i wykaza\u0142y swoje prawa do nieruchomo\u015bci, gdy\u017c w przeciwnym razie S\u0105d stwierdzi\u0107 nabycie nieruchomo\u015bci, o ile zostanie udowodnione.<\/em><\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n
Mo\u017cna z tego wnosi\u0107, \u017ce nie wszystkie sprawy w\u0142asno\u015bciowe zosta\u0142y prawid\u0142owo zako\u0144czone.<\/p>\n\n\n\n
Po rodzinie Bogusz\u00f3w i z ich fundacji pozosta\u0142a<\/strong> drewniana kapliczka wybudowana w pocz\u0105tku XIX w. Czworoboczna, skromna poprzedzona od frontu p\u0142ytkim gankiem wspartym na dw\u00f3ch s\u0142upkach nie posiada cennych element\u00f3w wyposa\u017cenia. W Lubaszu kamienny pos\u0105g Serca Jezusa powsta\u0142y w ko\u0144cu XIX w. wznosi si\u0119 na plastronie dekorowanym p\u0142askorze\u017abionymi g\u0142\u00f3wkami anio\u0142\u00f3w. W 1939 roku figura Matki Bo\u017cej z Dzieci\u0105tkiem z Fundacji Ksawerego Bogusza, a z 1858 przydro\u017cny Krzy\u017c.<\/p>\n\n\n\n
Jak przebiega\u0142a reforma rolna w Szczucinie?<\/strong> Po wojnie w 1945 roku liczba ludno\u015bci gminy wynosi\u0142a oko\u0142o 8 050 os\u00f3b i w 95% by\u0142a to ludno\u015b\u0107 rolnicza. Pozosta\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 to: kupcy i rzemie\u015blnicy 2%, emeryci i urz\u0119dnicy 2% i robotnicy 1%. W tym samym roku 70% mieszka\u0144c\u00f3w Szczucina stanowili ma\u0142orolni, a pozosta\u0142e 30% utrzymywa\u0142o si\u0119 z zaj\u0119\u0107 pozarolniczych. Szczeg\u00f3lne znaczenie w takiej sytuacji mia\u0142a przeprowadzona reforma rolna. W dniu 11 marca 1945 roku, na posiedzeniu Rady Gminy \u201eUchwalono wydzieli\u0107 ziemi\u0119 z dwor\u00f3w Szczucin i Lubasz pod cegielni\u0119, m\u0142yn, gorzelni\u0119, pod budow\u0119 szk\u00f3\u0142, fabryk, budow\u0119 portu pod rozbudow\u0119 miasta Szczucina. Reszt\u0119 wydzieli\u0107 dla ma\u0142orolnych bezrolnych, urz\u0119dnik\u00f3w i rzemie\u015blnik\u00f3w\u201d<\/em>[13]<\/strong><\/em><\/a><\/sup>.<\/em> Og\u00f3\u0142em ziemi wielkiej w\u0142asno\u015bci, o powierzchni powy\u017cej 50 ha, pozosta\u0142o po wojnie ju\u017c stosunkowo niewiele, bo jedynie 1 909 ha, czyli oko\u0142o 3 320 morg\u00f3w. Pozosta\u0142\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku Szczucin, na wniosek radnego Antoniego Wajdowicza, GRN postanowi\u0142a w 1948 roku jednomy\u015blnie przydzieli\u0107: na parcel\u0119 budowlan\u0105 i parcele gruntowe \u015aredniej Szkole Zawodowej, pozosta\u0142e budynki i parcele przydzieli\u0107 Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni Samopomoc Ch\u0142opska w Szczucinie na O\u015brodek Maszynowy i Przetw\u00f3rni\u0119 Owocow\u0105. Budynek znajduj\u0105cy si\u0119 przy szosie Szczucin \u2013 Mielec wraz z przyleg\u0142\u0105 parcel\u0105 przydzieli\u0107 Zarz\u0105dowi Gminy na lokale biurowe. Wyst\u0105piono r\u00f3wnie\u017c z wnioskiem do Starostwa Powiatowego o przydzielenie reszt\u00f3wki Orczki na nast\u0119puj\u0105ce cele szkolnictwa powszechnego: 1 ha gruntu na plac pod budow\u0119 przedszkola dla gromad Mani\u00f3w i Borki, 1 ha gruntu na plac pod budow\u0119 Domu Ludowego, 11\/2 ha na boisko sportowe, \u00bd ha dla gromady Borki na cmentarz. W budynku w Bukowcu powsta\u0142o Samorz\u0105dowe Gimnazjum Sp\u00f3\u0142dzielczo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Przyj\u0119ta przez komunist\u00f3w strategia polityczna<\/strong> wobec ziemia\u0144stwa by\u0142a okrutna. Przynios\u0142a wielu z nich pobyt w wi\u0119zieniach za dzia\u0142alno\u015b\u0107 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105. Decyzj\u0105 w\u0142adz rodziny st\u0142oczono w mieszkaniach wraz z robotnikami, marginesem spo\u0142ecznym, a czasem funkcjonariuszami UB.<\/p>\n\n\n\n
Nagminnie zwalniani byli z pracy, utrudniano nauk\u0119 dzieciom. Zmuszano do emigracji, kt\u00f3ra prowadzi\u0142a do rozdzielenia rodzin na d\u0142ugie lata.Jednak przetrwa\u0142o w nich poczucie w\u0142asnej warto\u015bci oraz etos i tradycje przekazywane kolejnym pokoleniom. Niekt\u00f3rzy po latach odzyskali swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107 a dzieci ojcowizn\u0119. W mojej miejscowo\u015bci nikt nie odzyska\u0142 zabranych d\u00f3br, ale w pami\u0119ci ludzi pozostali dzi\u0119ki pozostawionym po sobie spu\u015bci\u017anie tj. kaplicom, figurom przydro\u017cnym, ochronce, nawom w ko\u015bciele, kolei \u0142\u0105cz\u0105cej Szczucin z Tarnowem ( obecnie nieczynnej).<\/p>\n\n\n\n
Mam nadziej\u0119, \u017ce dzi\u0119ki tej pracy inne osoby zainteresuje te\u017c temat ziemia\u0144stwa w naszej okolicy.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
Bartosz Siero\u0144<\/strong><\/p>\n\n\n\n
Praca napisana na konkurs „Opowie\u015b\u0107 o ko\u0144cu \u015bwiata\u2026<\/em>reforma rolna. Losy ziemia\u0144stwa po wyw\u0142aszczeniu\u201d \u2013 rok szkolny 2014\/2015.<\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n
Bibliografia:<\/strong><\/p>Literatura:<\/strong>
A. Bata, H. Lawera. Szczucin i ziemia szczuci\u0144ska. Krosno, 1999.
D\u0105browa Tarnowska. Zarys dziej\u00f3w miasta i powiatu. Pod red. Feliksa Kiryka, Zygmunta Ruty. Warszawa 1971.
Kto by\u0142 kim w Drugiej Rzeczpospolitej pod red. Jacka Majchrowskiego, Warszawa 1994.
A. Kunisz, Udzia\u0142 ziemi tarnowskiej w Powstaniu Styczniowym, Krak\u00f3w 1980
ks. M. \u0141abuz, Proboszczowie parafii Szczucin w latach 1326-1980, Tarn\u00f3w 2006.
A. \u0141uczak. Biuletyn IPN nr 3\/11, s. 53-59, 115-123.
Pierwsze dziesi\u0119ciolecie Odrodzonej Ojczyzny. Ksi\u0119ga Pami\u0105tkowa. Krak\u00f3w 1931.
J. Piwek. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcza Ma\u0142achowskich w XVIII i XIX wieku. Kielce 1999
K. Struziak, Szczucin i okolice. Zarys dziej\u00f3w miasta do 1948 roku. Szczucin 2009.
M. Tymowicz. Powiat D\u0105browski w dziejach Galicji przedautonomicznej. Warszawa 1971.
W d\u0105browsko-tarnowskim powiecie, D\u0105browa Tarnowska 1955.
Ziemianie Polscy XX wieku, T. 1 pod red. Antoniego Arkuszewskiego, Warszawa 1999,

\u0179r\u00f3d\u0142a:<\/strong>
Skorowidz wszystkich miejscowo\u015bci po\u0142o\u017conych w Kr\u00f3lestwie Galicji i Lodomerii wraz z Wielkim Ksi\u0119stwem Krakowskim. Lw\u00f3w 1868

Wywiady:<\/strong>
Marcelina Szymura
Eugeniusz Piekielniak

Strony internetowe:<\/strong>
http:\/\/biblioteka.kijowski.pl\/antologie\/spisszlachtykro.pdf<\/a>
www.yasni.info\/ext.php?url=http%3A%2F%2Fencyklopedia.naukowy.pl%2FEdward_Bogusz&name=Franciszek+Bogusz&showads=1&lc=pl-pl&lg=pl&rg=pl&rip=pl<\/a>
http:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/Lubomirscy_herbu_Szreniawa_bez_Krzy%C5%BCa<\/a>
http:\/\/pl.rodovid.org\/wk\/Specjalna:Tree\/494039<\/a>
http:\/\/www.przodkowie.com\/pl\/art\/1_1298.xml<\/a>
http:\/\/bs.sejm.gov.pl\/F?func=find-b&request=000000126&find_code=SYS&local_base=ARS10<\/a>
http:\/\/www.archivesportaleurope.net\/ead-display\/-\/ead\/pl\/aicode\/PL-29\/type\/fa\/id\/PL-29-279_SLASH_0\/unitid\/1537<\/a>
http:\/\/www.genealogia.okiem.pl\/forum\/viewtopic.php?f=73&t=17125<\/a>
http:\/\/www.imsig.pl\/pozycja\/2002\/20\/1007,Wnioskodawca_%C5%81abuz_Stanis%C5%82aw_i_Nowak_Weronika<\/a>
http:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/J%C3%B3zef_Hussarzewski<\/a>
http:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/Edward_Bogusz<\/a>

Przypisy:
[1]<\/a> Agnieszka \u0141uczak, Reforma rolna i represje wobec polskiego ziemia\u0144stwa po roku 1944. Biuletyn IPN 3\/2011 s. 53.
[2]<\/a> Piwek J. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 gospodarcza Ma\u0142achowskich w XVIII i XIX wieku. Kielce 1999, s. 30.
[3]<\/a> Struziak K. Szczucin i okolice. Szczucin 2009, s.45.
[4]<\/a> M. Tyrowicz. Powiat D\u0105browski w dziejach w dziejach Galicji przedautonomicznej. Warszawa 1971, s. 191
[5]<\/a> Struziak K. dzie\u0142o cyt., s. 164
[6]<\/a> http:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/J%C3%B3zef_Hussarzewski<\/a>
[7]<\/a> Struziak K. dzie\u0142o cyt. s. 166.
[8]<\/a> Wywiad z Marcelin\u0105 Szymur\u0105 Teczki PCEiKZ
[9]<\/a> Wywiad z Eugeniuszem Piekielniakiem Teczki PCEiKZ
[10]<\/a>www.yasni.info\/ext.php?url=http%3A%2F%2Fencyklopedia.naukowy.pl%2FEdward_Bogusz&name=Franciszek+Bogusz&showads=1&lc=pl-pl&lg=pl&rg=pl&rip=pl<\/a>
[11] Ziemianie Polscy XX wieku, T. 1 pod red. Antoniego Arkuszewskiego, Warszawa 1999 s. 16.
[12]<\/a>http:\/\/www.imsig.pl\/pozycja\/2002\/20\/1007,Wnioskodawca_%C5%81abuz_Stanis%C5%82aw_i_Nowak_Weronika<\/a>
[13]<\/a> K. Struziak. Szczucin i okolice. Szczucin 2009, s.386.<\/cite><\/blockquote><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Praca napisana na konkurs „Opowie\u015b\u0107 o ko\u0144cu \u015bwiata\u2026reforma rolna. Losy ziemia\u0144stwa po wyw\u0142aszczeniu\u201d \u2013 rok szkolny 2014\/2015. \u201e Jam tak ukocha\u0142 wszystko to, co nasze,Co Czytaj wi\u0119cej…<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":266,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[16,20,18,14],"class_list":["post-263","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-publikacje","tag-polska","tag-powiat-dabrowski","tag-publikacje-historyczne","tag-szczucin"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/263","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=263"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/263\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":392,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/263\/revisions\/392"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/media\/266"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=263"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=263"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/pceikz.pl\/klub-ak\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=263"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}